Model spółdzielczości opisany w teorii PROUT oparty na współużytkowaniu zasobów planety dla powszechnego dobra zasługuje na nasze poważne potraktowanie.
dr Noam Chomsky
Od duchowości po politykę… bez dogmatów!
bieda
Żądania ruchu PROUTugal (PROUT w Portugalii) podczas marszu Oburzonych w Portugalii 15 października 2011:
1. Zaspokojenie minimalnych potrzeb pozwalające na godne ludzkie życie musi zostać zagwarantowane wszystkim: żywność, edukacja, mieszkanie, ubranie i opieka medyczna.
2. Nałóżmy ograniczenie na gromadzenie majątku przez jednostki!
3. Rozwarstwienie pomiędzy bogatymi i biednymi nie może przekraczać wspólnie ustalonej wielkości.
4. STOP dla niszczenia naturalnych zasobów JUŻ! STOP wobec niszczenia mórz i oceanów JUŻ! STOP dla okrucieństwa wobec zwierząt i lasów JUŻ! Wtedy możemy myśleć o rozwiązywaniu problemów.
5. Wykorzystajmy zasoby naturalne i potencjał wszystkich ludzi dla dobra całej ludzkości i całego stworzenia.
6. Nauczmy się, jak kochać – będziemy potrafili się dzielić.
Baba Nam Kevalam – Wszystko jest Miłością
www.proutugal.org
Amerykański sen skończył się dla nich koszmarem. Przyszedł kryzys, stracili pracę, domy i musieli uciekać. W amerykańskich lasach powstają całe miasta bezdomnych. Niektórzy latami żyją w szałasach i prowizorycznych domach, pomiędzy drzewami budują wspólne łazienki i pralnie. Jedno z takich miasteczek założył przed pięcioma laty pastor Steve Brigham.
Według statystyk rządowych 43,5 miliona Amerykanów żyje w biedzie. Z tym określeniem automatycznie kojarzy się bezdomność albo chociaż rozpadający się dom, niedożywienie i brak opieki medycznej.
Najistotniejszy problem, w obliczu którego stają dzisiaj przywódcy wszystkich krajów świata, to w jaki sposób poprzez ekonomiczny dobrobyt państwa podnieść standard życia obywateli. Jest to palący problem, zwłaszcza w krajach zacofanych gospodarczo. I nie jest to zagadnienie proste, gdyż w wielu z tych krajów standard życia jest związany bezpośrednio z zasobami naturalnymi. Jedynie w kilku państwach ludzie byli w stanie rozwiązać problemy gospodarcze przy pomocy zasobów intelektualnych.
Większość krajów świata – kapitalistycznych i komunistycznych – przyjęło politykę ekonomicznej centralizacji. Gospodarki krajów kapitalistycznych skupione są w rękach nielicznych korporacji i instytucji, podczas gdy w krajach komunistycznych rolę tę pełni partia. Po dziesięcioleciach ekonomicznej centralizacji możemy już ocenić, z jakim powodzeniem udało się tym państwom podnieść standard życia ludzi.
P.R.Sarkar, „Decentralised Ekonomy” 16 marzec 1982 roku, Kalkuta