Osobie, która pragnąc zaspokoić swoje własne pragnienia pędzi za błahymi przyjemnościami, brakuje ducha potrzebnego do zjednoczenia ludzkości. Aby zjednoczyć ludzkość, trzeba pokochać ukrytą w każdym człowieku świętą cząstkę będącą odzwierciedleniem Najwyższego Bytu. Miłość nie pojawi się w sercach tych, których nie inspirują i którym obce są wzniosłe idee uniwersalizmu. Najmniejszego znaczenia nie mają usiłowania ludzi, aby dokonać czegoś konstruktywnego, jeśli brakuje im Kosmicznej ideacji – jeśli nie nauczyli się, jak przyjąć za obiekt uwielbienia najwspanialszy, uniwersalny i wszechwiedzący Najwyższy Byt. Odwieczną prawdą jest, że ci, którzy nie przyjęli takiego podejścia, skazani są na zapomnienie skrzywdziwszy uprzednio siebie i społeczeństwo.
Tak, jak w przypadku wszystkich problemów – dużych czy małych – na rozwiązanie problemów gospodarczych istnieje tylko jeden sposób. I jest nim szczera miłość do ludzkości. Ta miłość poprowadzi ludzi, pokaże im co należy czynić a czego czynić nie można. Nie ma potrzeby wertowania stert grubych ksiąg, ani polegania na tych, którzy spekulują przyszłością milczących mas. Jedyny i niezbędny wymóg – spojrzeć na całą ludzkość ze szczerą sympatią.
P.R.Sarkar, „Human Society, part 1″
