Kiedy pojawia się głębia oddania, wraz z nią napływa przepełniona wzniosłymi uczuciami miłość. Wyłącznie na tym etapie możliwe jest ostateczne uświadomienie sobie Najwyższej Świadomości. Tam, gdzie istnieje „Ja”, nie istnieje „On”… Gdzie istnieje się „On”, nie ma już „Ja.” Pamiętajcie o tym – uwielbienie jest w sadhanie (praktyce duchowej) czymś niezbędnym. Dojrzałość uwielbienia to miłość; dojrzała miłość to ON.
P.R.Sarkar, „Baba’s Grace”
W wyższych stanach praktyki medytacyjnej (sadhana) ludzie czują, że wszystkie żywe stworzenia są im bliskie. Tacy ludzie niosą pomoc wszystkim stworzeniom rozumiejąc ich smutki i radości.
Ten urok życia nie dotyczy wyłącznie flory i fauny, ale wszystkiego, nawet obiektów nieożywionych – złota, żelaza, wody, wszystkiego – wszystko w tym wszechświecie żyje, wszystko tańczy w rytmie Najwyższej Świadomości.
Gdy brakuje takiej duchowej mentalności, ludzie myślą: „JA robię, JA daję, to zrobiłem JA, tamto zrobiłem JA…” I chociaż na tym etapie ludzie również podążają ścieżką sadhany, jest w nich pewien defekt. Ich umysły nie inspirują innych, ich umysły nie mają kontaktu z umysłami innych ludzi. Nie odczuwają oni słodyczy pozostałych „Ja” ponieważ są zbyt zajęci sobą. Ich podejście jest błędne, ich ścieżka nie jest ścieżką Neohumanizmu.
Kiedy duchowi aspiranci, wkraczając w ostatnią fazę praktyki, stają się jednym z Najwyższą Świadomością, zanika wszelka dwoistość. Uświadamiają sobie wówczas, że wszystko jest w Nim, wszystko od Niego pochodzi, pozostaje w Nim i do Niego wraca. Kwestia dwoistości nie istniała. Wszystko staje się ich, a oni stają się wszystkim.
P.R.Sarkar
Mistycyzm pojawia się w momencie, gdy estetyczne poczucie piękna oparte na subtelnej estetycznej wiedzy osiągnie pewien określony pułap. Gdy mistycyzm dosięga szczytu ludzkiej wspaniałości, nazywa się go duchowością. Czym jest mistycyzm? Mistycyzm to niekończący się wysiłek odnalezienia związku pomiędzy skończonym i nieskończonym. To wieczny wysiłek poszukiwania relacji jaźni z super-jaźnią. Oto, czym jest mistycyzm.
P.R.Sarkar