Życie ludzkie jest bezpieczniejsze od zwierzęcego. Wiele dzikich zwierząt żyje w ciągłym strachu – słabsze stają się ofiarami silniejszych. By uciec przed tymi niebezpieczeństwami, zwierzęta szukały schronienia pośród istot ludzkich. Karmiono je trawą i liśćmi, a kiedy przychodził właściwy moment, zabijano je dla mięsa. Do dziś niewiele się zmieniło. Zwierzęta ufają bezgranicznie ludziom; ufają im nawet w ostatniej minucie swojego życia. Lecz kiedy widzą człowieka zbliżającego się ku nim z bronią w ręku, uświadamiają sobie, że ten, któremu zaufały jak przyjacielowi, jest tak naprawdę ich wrogiem. Chociaż ludzie karmią swoje zwierzęta i troszczą się o nie, miłość czy przywiązanie, jakim je darzą, są czysto zewnętrzne. Nie ma w nich szczerej miłości. Oto, jak przewrotny może być los zwierzęcia.
P.R.Sarkar