Model spółdzielczości opisany w teorii PROUT oparty na współużytkowaniu zasobów planety dla powszechnego dobra zasługuje na nasze poważne potraktowanie.
dr Noam Chomsky
Od duchowości po politykę… bez dogmatów!
społeczeństwo
Człowiek, któremu brak poczucia jedności z resztą ludzkiej rodziny, który nie akceptuje jedynej logicznie akceptowalnej prawdy – wzniosłej zasady wspólnych praw – taki człowiek nie jest istotą społeczną.
P.R.Sarkar
Amerykański sen skończył się dla nich koszmarem. Przyszedł kryzys, stracili pracę, domy i musieli uciekać. W amerykańskich lasach powstają całe miasta bezdomnych. Niektórzy latami żyją w szałasach i prowizorycznych domach, pomiędzy drzewami budują wspólne łazienki i pralnie. Jedno z takich miasteczek założył przed pięcioma laty pastor Steve Brigham.
Według statystyk rządowych 43,5 miliona Amerykanów żyje w biedzie. Z tym określeniem automatycznie kojarzy się bezdomność albo chociaż rozpadający się dom, niedożywienie i brak opieki medycznej.
Najistotniejszy problem, w obliczu którego stają dzisiaj przywódcy wszystkich krajów świata, to w jaki sposób poprzez ekonomiczny dobrobyt państwa podnieść standard życia obywateli. Jest to palący problem, zwłaszcza w krajach zacofanych gospodarczo. I nie jest to zagadnienie proste, gdyż w wielu z tych krajów standard życia jest związany bezpośrednio z zasobami naturalnymi. Jedynie w kilku państwach ludzie byli w stanie rozwiązać problemy gospodarcze przy pomocy zasobów intelektualnych.
Większość krajów świata – kapitalistycznych i komunistycznych – przyjęło politykę ekonomicznej centralizacji. Gospodarki krajów kapitalistycznych skupione są w rękach nielicznych korporacji i instytucji, podczas gdy w krajach komunistycznych rolę tę pełni partia. Po dziesięcioleciach ekonomicznej centralizacji możemy już ocenić, z jakim powodzeniem udało się tym państwom podnieść standard życia ludzi.
P.R.Sarkar, „Decentralised Ekonomy” 16 marzec 1982 roku, Kalkuta
Jeśli ktoś nie może zaspokoić swoich podstawowych fizycznych potrzeb, nie będzie w stanie poruszać się w kierunku Najwyższej Świadomości. Dlatego waszym zadaniem jest zapewnić sobie oraz najbliższym żywność i odzież, budować solidne społeczeństwo i starać się by wszyscy ludzie mogli zaspokajać pięć kluczowych potrzeb – wyżywienia, odzieży, mieszkania, edukacji i opieki medycznej.
Po co? Aby wykreować otoczenie sprzyjającą zbliżaniu się do Najwyższego – lepsze i przyjaźniejsze. Jeśli ktoś nie ma co jeść, nie będzie w stanie skupić umysłu na Najwyższej Świadomości – zamiast tego będzie się skupiać na pustym żołądku. Żywność jest priorytetem. To o nią trzeba zadbać na samym początku po to, by umysł nie skupiał się na uczuciu głodu. Dlatego musimy wszystkim zapewnić jedzenie i odzież, tym samym uwalniając umysły ludzkie od przyziemnych problemów, by mogły swobodnie płynąć ku Najwyższemu.
P.R.Sarkar, „Nama’mi Kr’n'asundaram”
PROUT jest panaceum dla zintegrowanego rozwoju ludzkości. Celem tego modelu jest doprowadzić do równowagi we wszystkich aspektach życia społeczno-ekonomicznego poprzez całkowitą restrukturyzację gospodarki. Bez PROUTu społeczno-ekonomiczne wyzwolenie pozostanie utopijnym marzeniem. Jedynie PROUT może uratować świat przed kryzysem.
Powiem więcej – tylko PROUT pozbawiony jest wewnętrznych sprzeczności. Kapitalizm cechuje wewnętrzna i zewnętrzna statyczność. Także komunizm jest wyjątkowo statyczną teorią. Ludzkość cierpi z powodu tej stagnacji. I cierpienie to zniszczy wkrótce wszelkie „izmy.” Ludzie mądrzy powinni wykorzystać ten moment. Zbliżamy się do ostatniej fazy Ery Vaeshya (posiadaczy, kapitalistów). Jeśli wykreujemy wstrząs, pomoże on zniewolonej ludzkości. To najlepszy moment na ogólnoświatową rewolucję.P.R.Sarkar, „Economic Dynamics”, 13 września 1987 roku
Sam’gacchadhvam’ sam’vadadhvam’ sam’ vo mana’m'si ja’nata’m,
Deva’bha’gam’ yatha’pu’rve sam’ja’na’na’ upa’sate.
Sama’nii va a’ku’tih sama’na’ hrdaya’nivah,
Sama’namastu vo mano yatha’ vah susaha’sati….
Here is the Music Player. You need to installl flash player to show this cool thing!
Pójdźmy razem, zaśpiewajmy razem,
Poznajmy nawzajem swoje umysły,
Zbierzmy się jak dawni mędrcy,
By wszyscy mogli cieszyć się wszechświatem,
Zjednoczmy nasze pragnienia i umysły jako jeden, Bo my, by prawdziwie się poznać,
Stajemy się jednością.
Mantra śpiewana na początku grupowej medytacji Ananda Marga. Pochodzi z jednych z najstarszych zachowanych na Ziemi ksiąg spisanych w okresie 10.000 – 15.000 lat temu – Rg’ Veda.
Źródło nagrania – Ananda Marga New York
Osobie, która pragnąc zaspokoić swoje własne pragnienia pędzi za błahymi przyjemnościami, brakuje ducha potrzebnego do zjednoczenia ludzkości. Aby zjednoczyć ludzkość, trzeba pokochać ukrytą w każdym człowieku świętą cząstkę będącą odzwierciedleniem Najwyższego Bytu. Miłość nie pojawi się w sercach tych, których nie inspirują i którym obce są wzniosłe idee uniwersalizmu. Najmniejszego znaczenia nie mają usiłowania ludzi, aby dokonać czegoś konstruktywnego, jeśli brakuje im Kosmicznej ideacji – jeśli nie nauczyli się, jak przyjąć za obiekt uwielbienia najwspanialszy, uniwersalny i wszechwiedzący Najwyższy Byt. Odwieczną prawdą jest, że ci, którzy nie przyjęli takiego podejścia, skazani są na zapomnienie skrzywdziwszy uprzednio siebie i społeczeństwo.
Tak, jak w przypadku wszystkich problemów – dużych czy małych – na rozwiązanie problemów gospodarczych istnieje tylko jeden sposób. I jest nim szczera miłość do ludzkości. Ta miłość poprowadzi ludzi, pokaże im co należy czynić a czego czynić nie można. Nie ma potrzeby wertowania stert grubych ksiąg, ani polegania na tych, którzy spekulują przyszłością milczących mas. Jedyny i niezbędny wymóg – spojrzeć na całą ludzkość ze szczerą sympatią.
P.R.Sarkar, „Human Society, part 1″
Ci, którzy pragną przy pomocy pracowników fizycznych wzniecić rewolucję proletariatu, nie osiągną sukcesu, dopóki nie wezmą pod uwagę mentalności ludzkiej. Ludzie o mentalności pracownika fizycznego (shudra) nie rozumieją własnych problemów. Nie mają nawet odwagi marzyć o ich rozwiązaniu. Nie ma znaczenia to, jak dokładnie ich przywódcy będą im wyjaśniać ich problemy ani to, jak płomienne będą ich przemowy o potrzebie walki. Na te umysły nie ma to najmniejszego wpływu. Nadal będą poświęcać swój czas na jedzenie, picie i rozrywkę. Nie są w stanie skupić się na tym, czy ktoś w ich rodzinie głoduje, czy ich dzieci się kształcą czy nie. Jeśli ich szefowie podniosą im wypłaty, wydadzą podwyżkę na swoje nałogi, a nie na zmianę standardu życia. Dlatego powtarzam, że tacy ludzie nie są w stanie zapoczątkować rewolucji robotniczej. Nie tylko nie jest to pożądane, ale jest zwyczajną głupotą polegać na takich ludziach. Ich statyczna natura zepsuje dynamiczność ruchu, ich tchórzostwo zagasi płomień rewolucji przedwcześnie.
P.R.Sarkar, „Human Society part 2″
Ludzie sterujący dzisiaj społeczeństwem ciągle analizują swoje zyski i straty żyjąc w ciągłej niepewności i obsesji podejrzeń. Oni nie pragną myśleć o trudnej sytuacji ludzkości. Raczej dla własnych korzyści gotowi są gryźć ludzkie kości, wysysać ludzką krew. U egoistów nie ma miejsca na litość, sympatię czy poczucie bliskości.
P.R.Sarkar, „A Few Problems Solved Part 2″, marzec 1970 r.