wszechświat

Różnica pomiędzy „Jogasutrami” Patandżalego i „Ananda Sutram” Shrii Shrii Anandamurtiego

1-1. Shivashaktya’tmakam’ Brahma.

„Brahman jest kompozycją Sziwy i Szakti.”

Brahman (Kosmiczny Byt) jest kompozycją Sziwy (Świadomość) i Szakti (Energii). Kartka papieru posiada dwie strony. Pomimo, że są dwie, nie można ich od siebie oddzielić. Usunięcie jednej ze stron zniszczy drugą stronę. Podobnie jest z relacją Puruszy (Świadomość) z Prakrti (Energia) w Kosmicznym Bycie. Żadne z nich nie może istnieć bez drugiego. Dlatego powiedziane zostało, że współistnieją nierozłącznie.

Shrii Shrii Anandamurti, „Ananda Sutram”

Dada Shambushivananda, mnich Ananda Margi, w zwięzły i prosty sposób opowiada o różnicach pomiędzy „Jogasutrami” Shrii Patandżalego a „Ananda Sutram” Shrii ShriiAnandamurtiego.

Kompletne „Ananda Sutram” (bez wyjaśnień autora) znaleźć można tutaj – http://en.wikipedia.org/wiki/Ananda_Sutram

Nieskończona podróż

lake-evening-meditation

Wszyscy zdają sobie sprawę z faktu, że wymiar fizyczny jest ograniczony. Dlatego umysł ciągle przeskakuje z jednego obiektu zainteresowania na drugi. Ten proces nie ma końca. Ale w wymiarze intuicyjnym sam cel jest nieskończony. Kiedy człowiek wkracza w ten wymiar, jego tęsknoty, jego pragnienia są w pełni zaspokajane. Czynnikiem kontrolującym ten wymiar jest duchowość – jest on nieskończony, więc ludzie nie są w stanie go kontrolować. Inaczej jest w przypadku płaszczyzny fizycznej – jest ona czymś skończonym i ludzie mogą w jej obrębie powiększać swoją aktywność i sprawowanie kontroli nad nią. Jest to również proces nieskończony i przejawia się on w niezliczonej ilości kombinacji. Jednak uśpione w ludziach pragnienie nigdy nie zostanie w tym wymiarze zgaszone. Usiłując zaspokoić drzemiący w sobie nieskończony głód, ludzie zmuszeni są przekroczyć próg duchowości.

W tej podróży ku wymiarowi duchowemu z jednej strony pomoże ludzkości PROUT, który gwarantuje zaspokojenie minimalnych potrzeb i maksymalizuje wzrost standardu życia. Z drugiej strony wesprze ich filozofia Neohumanizmu, której celem jest likwidowanie wszelkich różnic. Te dwa narzędzia pomogą ludzkości w jej progresie i uwzniośleniu. Ostatecznie egzystencjalny wymiar ludzkości połączy się z Najwyższym.

P.R.Sarkar, 6 czerwca, 1986 roku

Wszechświat jest dla wszystkich


Są ludzie, którzy przekonują, że zwierzęta zostały stworzone przez Boga, abyśmy je spożywali. Znałem pewną osobę, która twierdziła, że jeśli nie będzie się jadło koziego mięsa, świat zostanie zadeptany przez kozy. Ktoś inny powie, że jeśli nie będziemy jeść kurczaków, nie zostanie ani milimetr wolnego miejsca na ziemi – wszędzie będą kury! Ale przecież ludzie nie jedzą sępów i jakoś nie widać, żeby nam groziła z tego powodu plaga! Jakże głupi są tacy ludzie! Nie jemy dżdżownic – czy ktoś zauważył nadmierne powiększenie się ich populacji? Ludzie jedzą mięso wyłącznie z powodu swojej zachłanności i szukają przeróżnych pretekstów, aby wesprzeć logiczność takiego postępowania i ukryć własną słabość. Ale taka przebiegłość na dłuższą metę nie przejdzie.

W dynamicznej płaszczyźnie psychicznej pojawiają się często wadliwe idee. Przykładem takiej idei jest myślenie, że my – ludzie – zostaliśmy stworzeni, by władać światem, a wszystkie inne stworzenia są dla nas czymś podrzędnym. Będziecie musieli walczyć z takim rodzajem psychologii przy pomocy najsilniejszej broni, jaką posiadacie. Jaka to broń? Neohumanizm. Wszyscy mają takie samo prawo do życia na tej ziemi: ten wszechświat jest dla wszystkich. Nie należy wyłącznie do istot ludzkich.

P.R.Sarkar, „Renaissance in All the Strata of Life”, Kalkuta, 1986 rok

wszystko jest Miłością…

Here is the Music Player. You need to installl flash player to show this cool thing!

zakładki