Model spółdzielczości opisany w teorii PROUT oparty na współużytkowaniu zasobów planety dla powszechnego dobra zasługuje na nasze poważne potraktowanie.
dr Noam Chomsky
Od duchowości po politykę… bez dogmatów!
wyzysk
![Child worker [Dhaka, Bangladesh]](http://farm4.static.flickr.com/3581/3812028584_6ee1b521b9.jpg)
(…) Z powodu nasilającego się wyzysku (klasy Vipra – intelektualistów, Średniowiecze w Europie) konieczne było opracowanie metod gromadzenia i transportowania dóbr. Potrzeba ta była bardzo wyrazista jeszcze przed nasileniem się eksploatacji – konieczne były rozwiązania pozwalające przewozić żywność z miejsc, w których było jej w nadmiarze do miejsc, gdzie jej brakowało. Również w przypadku konfliktów zasoby, jakimi dysponowały poszczególne plemiona czy nacje, zaczęły mieć znaczenie. Ten aspekt nie dotyczył wyłącznie producentów, ale również wszelkiego rodzaju pośredników na etapach od produkcji do konsumpcji. I tak narodziła się klasa Vaeshya (posiadaczy, kupców), a dominować zaczęły przedsiębiorczość i produktywność. Nadszedł w końcu moment, kiedy ten właśnie aspekt życia stał się najważniejszy. Vaeshya – kapitaliści – posiedli pozycję supremacji i nastała epoka, którą nazywam Erą Vaeshya – Erą Kapitalistów.
Indywidualizm czy też leseferyzm przekształca się w kapitalizm, gdy środki produkcji przechodzą w ręce wąskiej grupy ludzi dążących do wyzysku. Na tym etapie można dostrzec, że upowszechnia się instynkt gromadzenia. Pragnienie posiadania, które zaczyna dominować pośród rządzącej klasy kapitalistów, skutkuje psychologią całkowitej eksploatacji ludzkiej rasy. W tej chciwej pogoni za majątkiem nie ma miejsca dla wszystkich. Nieliczni, którzy przetrwają ten wyścig, zaczynają kontrolować swoim majątkiem całą światową gospodarkę. Znacząca większość albo została oszukana wizją udziału w tej władzy i posiadania dającego ją majątku, albo zepchnięta, zapomniana, pozbawiona jakiegokolwiek znaczenia. W społeczeństwie kapitalistycznym tacy ludzie stają się ostatecznie niewolnikami kapitalistów. Są niewolnikami, ponieważ poza służeniem bogatej elicie i życiem z miesiąca na miesiąc nie pozostawiono im już żadnego innego wyboru.
P.R.Sarkar, 4 czerwca 1959 roku
Człowiek, któremu brak poczucia jedności z resztą ludzkiej rodziny, który nie akceptuje jedynej logicznie akceptowalnej prawdy – wzniosłej zasady wspólnych praw – taki człowiek nie jest istotą społeczną.
P.R.Sarkar
Amerykański sen skończył się dla nich koszmarem. Przyszedł kryzys, stracili pracę, domy i musieli uciekać. W amerykańskich lasach powstają całe miasta bezdomnych. Niektórzy latami żyją w szałasach i prowizorycznych domach, pomiędzy drzewami budują wspólne łazienki i pralnie. Jedno z takich miasteczek założył przed pięcioma laty pastor Steve Brigham.
Według statystyk rządowych 43,5 miliona Amerykanów żyje w biedzie. Z tym określeniem automatycznie kojarzy się bezdomność albo chociaż rozpadający się dom, niedożywienie i brak opieki medycznej.
Najistotniejszy problem, w obliczu którego stają dzisiaj przywódcy wszystkich krajów świata, to w jaki sposób poprzez ekonomiczny dobrobyt państwa podnieść standard życia obywateli. Jest to palący problem, zwłaszcza w krajach zacofanych gospodarczo. I nie jest to zagadnienie proste, gdyż w wielu z tych krajów standard życia jest związany bezpośrednio z zasobami naturalnymi. Jedynie w kilku państwach ludzie byli w stanie rozwiązać problemy gospodarcze przy pomocy zasobów intelektualnych.
Większość krajów świata – kapitalistycznych i komunistycznych – przyjęło politykę ekonomicznej centralizacji. Gospodarki krajów kapitalistycznych skupione są w rękach nielicznych korporacji i instytucji, podczas gdy w krajach komunistycznych rolę tę pełni partia. Po dziesięcioleciach ekonomicznej centralizacji możemy już ocenić, z jakim powodzeniem udało się tym państwom podnieść standard życia ludzi.
P.R.Sarkar, „Decentralised Ekonomy” 16 marzec 1982 roku, Kalkuta
PROUT jest panaceum dla zintegrowanego rozwoju ludzkości. Celem tego modelu jest doprowadzić do równowagi we wszystkich aspektach życia społeczno-ekonomicznego poprzez całkowitą restrukturyzację gospodarki. Bez PROUTu społeczno-ekonomiczne wyzwolenie pozostanie utopijnym marzeniem. Jedynie PROUT może uratować świat przed kryzysem.
Powiem więcej – tylko PROUT pozbawiony jest wewnętrznych sprzeczności. Kapitalizm cechuje wewnętrzna i zewnętrzna statyczność. Także komunizm jest wyjątkowo statyczną teorią. Ludzkość cierpi z powodu tej stagnacji. I cierpienie to zniszczy wkrótce wszelkie „izmy.” Ludzie mądrzy powinni wykorzystać ten moment. Zbliżamy się do ostatniej fazy Ery Vaeshya (posiadaczy, kapitalistów). Jeśli wykreujemy wstrząs, pomoże on zniewolonej ludzkości. To najlepszy moment na ogólnoświatową rewolucję.P.R.Sarkar, „Economic Dynamics”, 13 września 1987 roku
Obawiają się mnie tylko ci, którzy zatracili się w egoizmie, ponieważ egoizm jest mentalną ułomnością, dla której nie ma miejsca w systemie PROUT.
P.R.Sarkar
Ci, którzy pragną przy pomocy pracowników fizycznych wzniecić rewolucję proletariatu, nie osiągną sukcesu, dopóki nie wezmą pod uwagę mentalności ludzkiej. Ludzie o mentalności pracownika fizycznego (shudra) nie rozumieją własnych problemów. Nie mają nawet odwagi marzyć o ich rozwiązaniu. Nie ma znaczenia to, jak dokładnie ich przywódcy będą im wyjaśniać ich problemy ani to, jak płomienne będą ich przemowy o potrzebie walki. Na te umysły nie ma to najmniejszego wpływu. Nadal będą poświęcać swój czas na jedzenie, picie i rozrywkę. Nie są w stanie skupić się na tym, czy ktoś w ich rodzinie głoduje, czy ich dzieci się kształcą czy nie. Jeśli ich szefowie podniosą im wypłaty, wydadzą podwyżkę na swoje nałogi, a nie na zmianę standardu życia. Dlatego powtarzam, że tacy ludzie nie są w stanie zapoczątkować rewolucji robotniczej. Nie tylko nie jest to pożądane, ale jest zwyczajną głupotą polegać na takich ludziach. Ich statyczna natura zepsuje dynamiczność ruchu, ich tchórzostwo zagasi płomień rewolucji przedwcześnie.
P.R.Sarkar, „Human Society part 2″
Jedynie ci, których życie i zachowanie są zgodne z tymi dziesięcioma zasadami (Yama i Nijama – kardynalne ludzkie wartości wg Jogi), są sadwiprami (uduchowieni intelektualiści). Tacy moralnie i duchowo rozwinięci sadwiprowie muszą odegrać własną fundamentalną i witalną rolę w społeczeństwie.
Sadwiprowie nie są bezczynnymi obserwatorami. Są aktywnymi uczestnikami wydarzeń, którzy mają zadbać o to, aby żadna osoba ani klasa społeczna nie była wyzyskiwana. Mogą nawet odnieść się do siły fizycznej, gdyż ich zadaniem jest uderzyć w źródło władzy (lub w rządzącą klasę społeczną), które zaczyna wyzyskiwać ludzi. W przypadku, gdy klasą wyzyskującą jest klasa Ksatrija (wojowników), sadwiprowie mogą odwołać się do siły fizycznej. natomiast w epoce, w której dominują intelektualiści (klasa vipra), ich zadaniem jest wzniecić rewolucję na płaszczyźnie intelektualnej. W przypadku, kiedy dominuje klasa vaeshya (klasa posiadaczy, kapitalistów), sadwiprowie mogą być zmuszeni do wzięcia udziału w wyborach i ich wygrania, ponieważ klasa posiadaczy rządzi poprzez demokrację i akumuluje nienależne im zasoby poprzez manipulowanie demokracją.
P.R.Sarkar
Dada (brat) Pranakrishnananda – został aresztowany podczas protestów na Wall Street w Nowym jorku, na Brooklyn Bridge. Był pierwszą z 700 osób aresztowanych tego dnia podczas marszu Occupy Wall Street. Medytował, kiedy go aresztowano.
Podczas protestów uczy ludzi sposobu na wyciszenie – prostej techniki medytacyjnej, o której można poczytać na ulotce, którą rozdawał. Dada jest mnichem Ananda Margi, nauczycielem jogi i medytacji, terapeutą Gestalt i aktywistą społecznym.
inspiracja do tego wpisu – Yoga Inside and Out
Demokracja polityczna stała się jedną wielką mistyfikacją. Obiecuje nadejście ery pokoju, dostatku i równości ale w rzeczywistości kreuje kryminalistów, nawołuje do wyzysku a zwyczajnych ludzi wrzuca w pustkę smutku i cierpienia.
Dni politycznej demokracji są policzone. PROUT domaga się demokracji ekonomicznej a nie politycznej.
P.R.Sarkar, Czerwiec 1986, Kalkuta